Archiwa tagu: uzdrawianie rodu

22, 23 i 24 tydzień – odpuszczam i cieszę się życiem – relacja

Jak to szybko minęło! Jakkolwiek mogę napisać, że udało się – rzeczywiście tak, jaka była intencja, tak mogę opisać ten czas:) I to dla mnie bardzo ważne. Już jestem zupełnie w innej czasoprzestrzeni niż te 3 tygodnie temu:)

Cudowne były ostatnie 2 tygodnie, spędzone w miejscu, w którym przeżyłam ostatnie 5 miesięcy. Taki miałam luz w sobie.. Co i rusz śmiałam się, wygłupiałam, żartowałam:) A jednocześnie zdarzyło się kilka razy, że ryczałam jak bóbr – mała rzecz albo nawet ważna, jednak wywoływała fontannę łez niewspółmierną do wydarzenia.. Czułam, że w ten sposób docieram do głębszych warstw smutku nigdy wcześniej nie wypłakanych.. Najważniejsze było to, że poddawałam się temu, nie analizowałam, luzowałam na poziomie umysłu i w ten sposób szybko to oczyszczałam, by za chwilę ponownie się śmiać i uśmiechać:) Nie tylko smutek uzdrawiałam, złość też – miałam też ze 2 momenty wkurwu, które tez ostatecznie kończyły się łzami.. A potem było lżej:)

Z ciekawostek to np. poznałam Lucynę, która przyjechała, by mnie wymienić, choć jak się potem okazało, coś nie dogadane do końca było i następnego dnia rano Lucyna wraz z synem jechała z powrotem.. Przykro mi było, bo wiedziałam trochę o trudnej jej sytuacji, a gospodarze nie do końca byli wobec niej w porządku, więc ja osobiście jestem z niej dumna, że pomimo słabszej psychofizycznej formy potrafiła o siebie i syna zadbać i wyjechać z niezbyt jej sprzyjającego środowiska. I choć tam nie za bardzo miałyśmy czas, by pogadać, to podanie maila w zupełnie innej małej sprawie zaowocowało całkiem dłuższą i głębszą wymianę maili – jest szansa na wspaniałą relację:) Pozdrawiam Cię, Lucynko, jeśli to czytasz:) To mi pokazało, że naprawdę w bardzo krótkim czasie potrafię nawiązać głęboką relację, jeśli jest flow pomiędzy mną a duga osobą, bo ostatnie moje doświadczenia trochę podważyły to przekonanie.

To jest czas, w którym dzieją się równolegle 2 procesy. 2 kręgi, na których przyglądam się sobie i swoim marzeniom – każdy inny, a jednak w jakiś sposób uzupełniają się. U Doroty pracujemy nad narzędziem Human Design, co mnie zaciekawia i inspiruje. Drugi proces, jaki rozpoczął się w marcu, to proces uzdrawiania rodu. Pomimo własnych zapewnień skusiłam się na jeszcze 2 kursy – głównie z tego powodu, bo wiem, że to pozwoli mi naprawdę ruszyć swoją drogą. Pierwszy kurs w tym temacie to Tkanki sukcesu, zorganizowane przez Agni-Ajurweda wraz z Anną Hannah Choińską, specem od ustawień Hellingerowskich i nie tylko. Choć kiedyś Anny nie czułam, to słuchając webinaru wprowadzającego do tego kursu, coś poczułam – nawet popłynęły mi łzy nie wiadomo skąd.. Chwilę się wahałam, bo już przecież miał być koniec z kursami, jednak podążyłam za zaskakującym głosem duszy, czego na dziś nie żałuję. Już wypłakałam kolejną tonę łez:) Drugi kurs rozpoczyna się w połowie marca i jest to Kurs podstaw praktyki szamanizmu, organizowany przez Roberta Rienta. Poczułam, że tu dopełnię to, co zrobię na Tkankach sukcesu.. Zapowiada się intensywne półtorej miesiąca:)

Na teraz odwiedzam stare kąty i oczyszczam swą małą przestrzeń materialną w domu rodzinnym. Nadmorski wiatr przewiał mnie podczas spacerów psią plażą w Kołobrzegu, pogadałam z kumpelą w Poznaniu, pograłam w rummiquba, którego uwielbiam, z tatą i bratem, a jutro przez Warszawę jadę na kolejna przygodę na Podlasie:) Przez miesiąc pomogę kumpeli przy córkach, ogarniając chatę, towarzysząc i rozmawiając na duchowe tematy:) Pogada w międzyczasie zmieniła się od śnieżno-mroźnej zimy do letniej, wręcz gorącej wiosny z zimnym wiatrem co jakiś czas.. To było niezwykłe pod koniec lutego spacerować w śniegu po kostki w bluzce na krótki rękaw i rozpiętej bluzie:)

Tak sobie myślę, że to było ważne odpuścić pisanie relacji na wewnętrznym musie co tydzień – teraz z przyjemnością i lekkością podzieliłam się wrażeniami z tego okresu:) Pewnie ileś umknęło, tylko czy o to chodzi, by wszystko zapisać? Wolę po prostu cieszyć się życiem – w końcu taki jest główny cel tego projektu, tego rocznego wyzwania:) Już za 2 tygodnie będzie półmetek, a potem – z górki:) Do next time za te 2 tygodnie, chyba, ze coś mi się zmieni i poczuję, że chcę szybciej się czymś podzielić:) Powielam intencję, by odpuszczać i cieszyć się daną chwilą🙂 A za chwilę idę jeszcze posłuchać o szczęściu bliskiej mi osoby, która jeszcze 2 tygodnie temu mówiła, że na teraz nie chce się z nikim związkować, bo jest jej dobrze tak jak jest, a ostatnio mi wyznała, że chyba się zakochuje i to w człowieku, którego zna od lat, który nie podobał się jej do tej pory, jednak im bardziej go poznaje, tym serce mocniej bije:) piękne i poruszające:)